Ouder’vertrokkenheid’

family-911293_1920Richtlijnen van de overheid en onderwijsinspectie mogen het onderwijs niet frustreren. Dat Lijkt me logisch.

Diezelfde richtlijnen ontbreken overigens bij de opvoeding van een kind in de thuissituatie. Hier lijkt toch echt wel iets scheef te gaan. Steeds meer ouders vinden het de taak van het onderwijs om hun kroost op te voeden en houden de school vervolgens verantwoordelijk voor de opvoeding. Als ouders de opvoeding van hun kroost op dezelfde wijze zouden moeten verantwoorden als dat van een school verwacht wordt, dan zouden de rapen gaar zijn! De werkdruk thuis zou onhoudbaar worden genoemd.

De verantwoordingsdrift in het primair onderwijs wordt onnodig hoog opgeschroefd, niet omdat het moet van de betrokken instanties maar omdat besturen aan ouders willen kunnen aantonen dat het kind bij hen op de juiste plek zit.

Dat is natuurlijk paradoxaal; onderwijstijd/energie beknotten door reeksen onnodige registraties te verlangen met als doel te laten zien dat je de onderwijstijd goed gebruikt. Huh???

Het zijn de ouders zijn die verantwoordelijk zijn voor de opvoeding, het onderwijs zou daarin ondersteunend moeten zijn. De hoeveelheid ‘oudergesprekken’ die een leerkracht moet voeren neemt hand over hand toe. Deze gesprekken hebben vaak het thema dat ‘de school onvoldoende doet om het maximale uit het kind te halen’. Maar wat is het maximale en hoe verhoudt zich dat tot geluk? Welk voorbeeld laten ouders daarin zelf zien? Waarmee nemen ouders zelf genoegen?

Zou het niet beter zijn als ouders hun kind tot een gelukkig burger opvoeden? Waar het kind zijn ouders kent in plaats van herkent? Waar een goede relatie boven een goede vakantie gaat? Waar naast spanning ook ontspanning bestaat? Waar najagen weer jagen wordt? Waar er tijd is voor elkaar? Waar het hoogste niveau een reëel niveau is?

Dat de school verantwoordelijk is voor de leerprestaties, is duidelijk. Maar ook hierin mag de school niet alleen staan. Ouders zijn medeverantwoordelijk voor de leerprestaties en zullen hierin ook een wezenlijke bijdrage moeten leveren. Dat is nou eenmaal de consequentie van ouderschap.

Dus ouders; krap eens achter je oren en kijk eens met een andere bril naar hoe je gezinsleven in elkaar steekt. Creëer ruimte voor elkaar, maak tijd voor elkaar, leef met elkaar en voed elkaar op!

Dus bestuurders; heb vertrouwen in je eigen personeel, vraag alleen dat wat er echt moet, faciliteer je personeel en voorkom bureaucratie.

Dus leerkrachten; blijf je passie volgen en je energie daarin investeren!

 

Geef een reactie