Goedemiddag, ik kom er niet meer uit!

Binnen mijn managementteamin gesprek speelt er van alles, maar dan wel zorgvuldig onder water gehouden. Dat voelt voor mij niet goed en het hindert ons als team ook om ons verder te ontwikkelen. Ik krijg er maar geen grip op en zie bijna op tegen ons wekelijkse teamoverleg’.

 

Dit was de eerste zin die Marian, locatiedirecteur van een Havo/Vwo school, na binnenkomst direct op tafel legde.
Nou ja, eigenlijk de tweede zin; de eerste zin was ‘goedemiddag ik kom er niet meer uit!’

Als coach ben ik altijd op zoek naar de vraag achter de vraag, bovenstaande algemene uiting bevat meerdere vragen op verschillende niveaus.

Na een verdiepend gesprek rondom de vraagstelling ontdekte Marian dat haar vraag uit een paar onderdelen bestond. Zijj ziet wel dingen gebeuren binnen haar team maar benoemt deze zaken eigenlijk niet. Hoe onuitgesproken is Marian zelf en in hoeverre voelt zij haar eigen gedrag als last? Neemt zij zichzelf dat kwalijk en projecteert zij dit op het team? Vanuit het perspectief persoonlijk leiderschap zou hier voor Marian winst te behalen kunnen zijn. We hebben verschillende situaties besproken en Marian kreeg het inzicht dat dat wat zij van haar team verwacht, zij zelf niet laat zien.

In de volgende gesprekken kreeg Marian steeds meer inzicht in haar eigen gedrag en van de impact die dat gedrag op haar team had. Deze inzichten hebben we concreet van handvatten voorzien om binnen haar team de openheid te vergroten. De laatste van de reeks coaching sessies hebben we gebruikt om met het team de nieuwe openheid te borgen en heeft men geleerd met elkaar in gesprek te blijven.

Op verzoek van het team vinden er in het komend schooljaar nog drie intervisiebijeenkomsten plaats om verdere verdieping en verbondenheid te blijven borgen.

Toen ik Marian laatst toevallig trof op een congres kon ik duidelijk merken dat zij een gelukkiger leidinggevende was geworden. Zij beaamde dat direct.

Geef een reactie